De studiegroep Ñaupaqman bestaat uit maximaal 15 studenten (8250 US$ per jaar) die via de SNKP-Bolivia een maandelijkse studietoelage ontvangen. Dit is voor hen een kans op een ontwikkeling die anders onmogelijk is. Ñaupaqman betekent in het Quechua (één van de drie officiële talen van Bolivia) “vooruit”. De studenten hebben verantwoordelijkheden (vastgelegd in een contract), ze hebben hun eigen bestuur en bankrekening.

Het grootste deel van de kosten (ongeveer 4000 euro per jaar) werd gefinancierd door het Gemeentelijk Gymnasium Hilversum, dat sinds 1994 een samenwerkingsverband had met de Stichting. Vanaf dit jaar 2008 hebben zij na deze lange ondersteuning besloten om hun aandacht van Bolivia te verleggen naar China omdat dit beter aansluit bij het onderwijsprogramma dat zij bieden.
De studiegroep is in 1995 begonnen met jongeren die nog in het kindertehuis (Valle Sinai) woonden. Er zijn in totaal 60 jongeren die een vakopleiding hebben kunnen doen naast hun middelbare school. Door de administratieve problemen in het tehuis werd er in 1998 besloten om de studiegroep buiten het kindertehuis te laten functioneren, waardoor de SNKP-Bolivia zelf controle over de financiën kreeg en ook meisjes tot de studiegroep kon toelaten.

De studiebeurs die jongeren via de SNKP ontvangen is niet gratis. De jongeren doen in ruil hier voor vrijwilligerswerk. Dit helpt hen een aantal andere vaardigheden te ontwikkelen voor hun toekomst. Jaren lang ging de studiegroep iedere maand twee zaterdagen naar het kindertehuis Valle Sinai (voorheen Combase) en de vrouwengevangenis San Sebastián om daar de kinderen en jongeren te steunen. Ze organiseerden allerlei activiteiten, met in gedachte de ontwikkeling van de kinderen. Ook gaven ze bijlessen als dat nodig is en in de tijd voor de examens. Ook organiseerden ze voor jongere kinderen cursussen computerkunde.

Dit jaar gaan de leden van Ñaupaqman een tweemaandelijks programma leiden voor jongens die op straat werken en wonen. Een eigen initiatief onder de naam Soledaridad Nats. De studiegroep heeft hiervoor een werkplan voor het hele jaar opgezet en zal kleine workshops verzorgen voor de jongens. Bijvoorbeeld over geslachtziekten, tandverzorging etc.
Bovendien komt de groep 1 keer per maand bijeen voor een algemene vergadering. Daarnaast eten ze 2 keer per maand samen. Maandelijks sturen ze de notulen van de vergadering door en leveren ze een verantwoording in over de besteding van het geld. Ook schrijven ze regelmatig verslagen (link) over de activiteiten die ze organiseren.

Een aantal jongeren die via Ñaupaqman hebben gestudeerd, zijn inmiddels afgestudeerd. De gemiddelde studieduur bedroeg 5 jaar. Alle studenten hebben een baan gevonden. Hieronder een overzicht van de loopbaan van enkele ex-studenten:
Raoul Lopez werkt bij de gemeente van Villa Tunari voor het kadaster als topograaf.
Fabian Mamani studeerde met een beurs industriële chemie op middelbaar technisch niveau. Hij geeft les als leerkracht op een middelbare school, wiskunde en scheikunde.
Ruben Sangalli heeft na drie jaar Ñaupaqman verlaten omdat zijn broer als muzikant veel ging verdienen en hem hielp met zijn studiekosten voor zijn studie economie. Hij is nu manager van de muziekgroep van zijn broer.
Ronald Rivero studeerde architectuur, heeft stage gelopen in Den Bosch bij een architecten bureau en heeft nu een zeer goed lopend aannemers-architecten bedrijf in Bolivia. Bij hem doen leden van Naupaqman en ex bewoners van het kindertehuis vaak vakantiewerk.
Richard Flores werkt als administrateur bij een leerproductie- en exportbedrijf in Cochabamba.
Epifanio Calizaya werkt als administrateur bij een drankproducent (Ron Añejo).
Hernán Ayala studeerde pedagogiek en lerarenopleiding. Hij is op dit moment de voorzitter van de SNKP in Bolivia en werkt als leerkracht biologie en scheikun de op een middelbare school. Hij heeft vorig jaar samen met een neuropsycholoog uit Nederland onderzoek gedaan naar de kinderpopulatie op de basisschool Marianne Frostig (een project van de SNKP) voor kinderen met leer- en gedragsproblemen.
Yolanda Miranda werkt als landbouwkundige bij een non-gouvermentele landbouworganisatie.
Lili Choque studeerde farmacie en werkt in het ziekenhuis Viedma. Ze doet een postdoctorale opleiding op eigen kosten.
Gladis Flores studeerde psychologie en werkt in een organisatie Compassion als jongerenbegeleider. Daarnaast heeft ze als psychologisch consulente een eigen praktijk.

Zonder studiehulp zouden deze jongeren geen kans hebben gehad om te studeren. Niet alleen hebben zij een studiebeurs ontvangen maar ook zijn ze begeleidt bij het opdoen van werkervaring. Deze ex-studenten blijven actief betrokken bij de groep, om zo in de toekomst de voortgang van dit initiatief aan hen over te dragen en daarmee de continuïteit te garanderen.